upoważniona Teska napisała była:
I nie opieram sie na teorii ale na praktyce, szczegolow nie opisuje bo nie jestem do tego upowazniona.

Poczekajmy więc może na rozszerzenie upoważnień Teski.

Podstawa prawna:

* Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej, obowiązująca od dnia 01.01.1999 roku,
* Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz o zmianie niektórych ustaw, obowiązująca od dnia 01 lipca 2001 roku,
* Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 14 marca 2000 roku w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach o nadanie lub wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego oraz wzorów zaświadczeń i wniosków (Dz. U. Nr 18, poz. 231), obowiązujące od dnia 4 kwietnia 2000 roku.

Osoby zamieszkałe za granicą, składają wnioski za pośrednictwem Konsula do Prezydenta RP o zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.

Osoby, które występują o zgodę na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego, muszą mieć uregulowaną sytuację prawną w Polsce:

*
wszelkie zagraniczne akty stanu cywilnego muszą być umiejscowione w polskich rejestrach stanu cywilnego (na podstawie zagranicznych aktów wydawane są wtedy polskie akty - urodzenia, małżeństwa i zgonu),
*
w przypadku zmiany nazwiska lub imienia dokonanej przez zagraniczny organ należy taką zmianę przeprowadzić również w Polsce. Kompetentnym organem w tym zakresie jest Kierownik USC właściwego dla ostatniego, stałego miejsca zamieszkania wnioskodawcy przed wyjazdem z Polski za granicę,
*
zagraniczne orzeczenia w sprawach należących w Polsce do drogi sądowej (rozwody, przysposobienia dzieci oraz inne w sprawach rodzinnych) muszą być uznane przez polskie sądy za skuteczne na obszarze RP,
*
wniosek o udzielenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego może złożyć osoba pełnoletnia i posiadająca zdolność do czynności prawnych oraz posiadajaca uregulowaną sytuację prawną w Polsce. Każda osoba pełnoletnia wypełnia wniosek oddzielnie. Osoba przystępująca do procedury powinna być wymeldowana z miejsca stałego pobytu w Polsce (wskazane przedłożenie zaświadczenia).

I. Obywatel polski ubiegający się o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego powinien złożyć następujące dokumenty:
1. wniosek - czytelnie i dokładnie wypełniony (zał. nr 1 - można wydrukować plik .pdf Adobe Reader);
2. polski paszport (przy składaniu dokumentów tylko do wglądu);
3. polski odpis aktu urodzenia osoby wnioskującej (oryginał do wglądu);
4. polski odpis aktu małżeństwa -jeżeli wnioskodawca pozostaje lub pozostawał w związku małżeńskim (oryginał do wglądu);
5. polski dokument stwierdzający ustanie lub unieważnienie małżeństwa (akt zgonu lub wyrok rozwodowy - jeśli dotyczy - oryginał do wglądu);
6. życiorys - napisany i podpisany własnoręcznie oraz opatrzony aktualną datą;
7. aktualną fotografię formatu paszportowego;
8. dowód osobisty lub oświadczenie, że wnioskodawca nie posiada ww. dokumentu;
9. dokument stwierdzający posiadanie obywatelstwa innego państwa lub przyrzeczenie jego nadania, wydany przez właściwy organ państwa, którego jest obywatelem lub o którego obywatelstwo występuje - ważność promesy w chwili składania dokumentów powinna wynosić ok. 1 roku. Dokument ten wydany w języku obcym składa się wraz z jego tłumaczeniem na język polski sporządzonym przez tłumacza przysięgłego albo przez konsula.
10. oświadczenie o zrzeczeniu się obywatelstwa polskiego (treść oświadczenia winna brzmieć: ,,Oświadczam, że zrzekam się obywatelstwa polskiego,, - oświadczenie nie musi zawierać uzasadnienia).
11. oświadczenie, że nie toczy się przeciwko wnioskodawcy postępowanie sądowe (winno to być oświadczenie pisemne nie wymagające dodatkowych czynności formalnych - treść oświadczenia winna brzmieć: ,,Oświadczam, że nie toczy się przeciwko mnie żadne postępowanie sądowe,,).
12. polskie akty urodzenia małoletnich dzieci osoby wnioskującej oraz dokument stwierdzający tożsamość i obywatelstwo drugiego rodzica dzieci (oryginały do wglądu). Jeżeli dzieci posiadają jedynie duńskie akty urodzenia należy dokonać umiejscowienia tych aktów w polskich księgach stanu cywilnego.
13. oświadczenie, czy wnioskodawca posiada dzieci - jeżeli tak, to należy podać imię, nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia.

Z mocy prawa, wniosek musi obejmować małoletnie dzieci, jeżeli jedno z rodziców nie posiada obywatelstwa polskiego.

Ustawa nie przewiduje możliwości zrzeczenia się obywatelstwa polskiego dla dziecka, którego rodzice są obywatelami polskimi i nie występują dla siebie o zgodę na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.

II. Do wniosku o udzielenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego obejmującego małoletnie dziecko należy dołączyć:
1. polski odpis aktu urodzenia dziecka (oryginał do wglądu),
2. oryginalny dokument o wyrażeniu, przed właściwym miejscowo wojewodą (w przypadku osób zamieszkałych w Polsce) lub konsulem RP (w przypadku osób zamieszkałych za granicą), zgody drugiego z rodziców na zrzeczenie się przez dziecko obywatelstwa polskiego, jeżeli drugie z rodziców jest obywatelem polskim a nie ubiega się o zrzeczenie obywatelstwa polskiego,
3. pisemne oświadczenie dziecka (jeżeli ukończyło lat 16) o wyrażeniu zgody na zrzeczenie się przez nie obywatelstwa polskiego (zał. nr 2 - można wydrukować plik .pdf Adobe Reader) złożone przed właściwym miejscowo wojewodą (w przypadku osób zamieszkałych w Polsce) lub konsulem RP (w przypadku osób zamieszkałych za granicą),
4. pisemne oświadczenie opiekuna dziecka (jeżeli pozostaje ono pod jego opieką prawną) o wyrażeniu zgody na zrzeczenie się przez nie obywatelstwa polskiego, złożone przed właściwym organem,
5. rozstrzygnięcie polskiego sądu, w przypadku gdy zgoda na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego udzielona jednemu z rodziców ma rozciągnać się na dziecko, którego drugie z rodziców jest obywatelem polskim i nie wyraża zgody na utratę obywatelstwa polskiego przez dziecko lub gdy porozumienie pomiędzy rodzicami napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody.
6. oświadczenie mówiące, czy rodzice dziecka urodzonego poza terytorium Polski, dokonali wyboru obywatelstwa na obce.
7. dokument z urzędu gminy potwierdzający obywatelstwo duńskie dzieci, lub duński paszport (do wglądu).

Uwaga:
o
Wniosek ma być wypełniony czytelnie, dane osobowe muszą być zgodne z danymi na polskich aktach stanu cywilnego (pisownia imion, nazwisk, ilość imion),
o Na duńskiej promesie musi widnieć imię, imiona, nazwisko zgodnie z polskimi aktami stanu cywilnego,
o Wydział Konsularny może pośredniczyć w uzyskaniu polskich aktów stanu cywilnego i postanowień o zmianie nazwiska lub imienia - w tych sprawach prosimy o kontakt z Działem Prawnym (tel.: 39-46-77-32).

Opłaty konsularne obowiązujące od dnia 1 Maja 2006 roku:
+
2.240,- DKK - Za przyjęcie i opracowanie dokumentacji w sprawie zrzeczenia się obywatelstwa polskiego,
+ 450,- DKK - Za doręczenie postanowienia o nadaniu obywatelstwa polskiego,
+ 230,- DKK - Za tłumaczenie dokumentów o treści powtarzalnej (m.in. przyrzeczenia nadania obywatelstwa duńskiego) za stronę.
+ 112,- DKK - Za opłatę pocztową do odesłania oryginałów dokumentów.

Uwaga:

Kwoty z pozycji: 1 i 3 powinny być wpłacone przed wysłaniem dokumentów do Polski, natomiast kwota z pozycji 2 przy odbiorze decyzji o udzieleniu zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.Wpłat należy dokonywać z góry, osobiście, potwierdzonym (gwarantowanym) czekiem, lub na konto giro, a oryginał wpłaty dołączyć do dokumentacji.

Sposób płatności:

Wydział Konsularny Ambasady przyjmuje opłaty konsularne od osób fizycznych w formie wpłat gotówkowych i przekazów na konto bankowe Ambasady (konto giro) oraz od osób prawnych w formie wpłat gotówkowych, czeków i przekazów na konto bankowe (konto giro).

Wydział rozpoczyna wykonywanie czynności z chwilą wniesienia i potwierdzenia dokonania opłaty. Szczegóły dotyczące dokonywania płatności - Wykaz czynności i opłat konsularnych

W momencie doręczenia decyzji o udzieleniu zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego należy zwrócić polski paszport.

Uwaga:

Obywatel polski traci obywatelstwo polskie po uzyskaniu zgody Prezydenta RP na zrzeczenie się tego obywatelstwa. Dniem utraty obywatelstwa polskiego jest dzień podpisania przez Prezydenta RP postanowienia o wyrażeniu zgody na zmianę obywatelstwa polskiego. Od tego momentu osoby starające się o zmianę obywatelstwa polskiego, a posiadające jedynie przyrzeczenie nadania obywatelstwa obcego stają się bezpaństwowcami.

W przypadku wątpliwości prosimy o kontakt telefoniczny z Działem Obywatelskim (tel.:39-46-77-07).

http://www.kopenhaga.polemb.net/index.php?document=58

Teska Says:
April 26th, 2009 at 8:46 pm
“Vic: Polski obywatel chcac wyjechac do Australii chocby turystycznie ubiega sie o wize - stad moja sugestia ze najczesciej nieprzyjemnosci z powodu tego przepisu moga miec osoby z paszportem australijskim a polskim obywatelstwem.”

ZNACZY - POLACY Z AUSTRALII POSIADAJACY PODWÓJNE OBYWATELSTWO TWOIM ZDANIEM PODLEGAJĄ SZYKANOM GRANICZNYM W POLSCE ‘ZA KARĘ’, ZA TO, ŻE POLACY ZAMIESZKALI W POLSCE I NIE POSIADAJACY OBYWATELSTWA AUSTRALIJSKIEGO MUSZA UZYSKIWAĆ DO AUSTRALII WIZĘ???

Piękny w swoim prostactwie pomysł, zwlaszcza że poza obywatelami NZ, wizę do Australii (zwykła lub elektroniczną) muszą mieć wszyscy, z Brytyjczykami i Amerykanami włącznie, i to się nie zmieni. Zresztą obecnie Polacy dostają wizy australijskie skladając podanie przez internet, i z zasady bez najmniejszego problemu. Wiesz co? Najlepiej zacznijcie na Okęciu batożyć obywateli wszystkich krajów, do których Polacy muszą uzyskiwać wizy. Wtedy na pewno te kraje wizy dla Polakow zniosą. Zacznijcie od Rosjan.

“Wspomniany przepis, ze Polska nie uznaje zadnego podwojnego obywatelstwa zmusza ludzi do zrzeczenia sie polskiego w momencie, gdy juz uzyskaja obywatelstwo innego kraju. ”

ŻADEN POLSKI PRZEPIS NIKOGO DO NICZEGO W AUSTRALII ANi NIE ZMUSZA, ANI Z DEFINICJI ZMUSIĆ NIE MOŻE. OD 2006 r. OBYWATELOWI AUSTRALIJSKIEMU WOLNO WEDLE AUSTRALIJSKIEGO PRAWA LEGALNIE MIEĆ PODWÓJNE LUB WIELOKROTNE OBYWATELSTWO, Australii i innego panstwa/państw we wszystkich możliych konfiguracjach tej sytuacji. Wcześniej też wolno było mieć podwójne, ale tylko w sytuacji gdy ktoś już jedno miał, a następnie nabył obywatelstwo australijskie drogą naturalizacji.

Australia nigdy nie uzależniała nadania swojego obywatelstwa od rezygnacji z obywatelstwa innego państwa, ponieważ niektóre kraje (Polska, Egipt, republiki post-sowieckie, Iran) od zawsze czyniły trudności w rezygnacji ze swoich obywatelstw, W ten sposób obce panstwa mogłyby de facto wpływać na decyzje naturalizacyjne władz australijskich, co od zawsze było nie do przyjęia dla Australii na gruncie zasady suwerenności państwowej, którą tu rozumie się tak, że o przyznaniu obywatelstwa australijskiego decyduje wyłącznie Australia, według australijskiego prawa, i nikt inny. System jest od zawsze ustawiony tak, że żaden nie-australijski przepis obcego prawa obywatela australijskiego stale zamieszkałego w Australii do niczego zmusić nie może.

Australia ma doprawdy głęboko gdzieś, czy Polska uznaje, czy nie uznaje podwójne obywatelstwo. Naturalizowanych tutaj Polakow Australia uważa za swoich obywateli bez zadnych ograniczeń (ostrzegając co prawda, że podwójnemu obywatelowi polsko-australijskiemu nie może zagwarantować opieki konsularnej w jednym miejscu na Ziemi: w Polsce).

“:Decyzja przychodzi listownie i wtedy tez otrzymuje sie wytyczne, ze zeby dokonczyc formalnosci nalezy wystapic o zrzenie sie polskiego obywatelstwa. ”

TAK JEST PODOBNO W NIEMCZECH, ale zaręczam ci jako naturalizowany od ponad 25 lat obywatel australijski (i niestety również polski, z powodu praktycznej niemożliwości zrzeczenia sie obywatelstwa polskiego w super-upierdliwym, kosztownym i ciągnącym się latami procesie, który nie ma mi nic zalatwić, tylko poazać, czyje na wierzchu), że u mnie pies z kulawą nogą się tym nie interesuje i nigdy nie interesował.

Jak spełniasz trywialnie proste warunki naturalizacji w Australii (określona długość legalnego pobytu z pozwoleniem na pobyt stały - kiedyś 3 lata, potem przez jakiś czas tylko 2 lata, a według obcnych przepisow 4 lata, ale z tego tylko 12 miesięcy ze statusem rezydenta, niekaralność, od niedawna także zdanie łatwego egzaminu z praw i obowiązkow obywatelskich) to po złożeniu podania i symbolicznej opłaty administracyjnej przychodzi po jakimś czasie list, że zdecydowano ci nadać obywatelstwo, a wkrótce potem zproszenie na bardzo miłą uroczystość, gdzie składasz przysięgę obywatelska i odbierasz certyfikat.

W Australii, uroczystości naturalizacyjne najcżeściej organizuje sie w dniu święta narodowego Australia Day (26 stycznia), ale można mieć i ceremonię prywatną - złożenie przysięgi przed urzędnikiem, bez czekania na następną zbiorową uroczystość z wielką pompą

“Znajoma przez rok nie dokonala tej formalnosci to urzednicy tego drugiego kraju zaczeli jej o tym przypominac, bo oni nie mogli zamknac jej sprawy.
Jesli policzy sie koszty paszportu obcego kraju [konsultacje prawne, tlumaczenia dokumentow, przygotowanie sie do egzaminow, koszt wydania paszportu], koszty zdobycia obywatelstwa innego kraju [tlumaczenia swiadectw, tlumaczenia aktu urodzenia i inne] gdzie te procedury trwaja kilka lat, to dla osoby o takim juz doswiadczeniu zlozenie tej prosby o zrzeczenie sie obywatelstwa polskiego jest kolejnym urzedowym zmaganiem sie.”

Tak zdecydowanie nie jest w krajach “Nowego Świata” (karje masowej imigracji - Australia, USA, Kanada). Nie wiem, gdzie niby jest taka dżungla procedur naturalizacyjnych (Niemcy?) ale mój jedyny koszt to była oplata administracyjna (wówczas około AUD 100, dziś, wiele lat później, około AUD 200 plus koszt znaczka pocztowego, kiedy wysyłalem swoje podanie o naturalizację do urzędu. Pies z kulawą noga nie chciał ode mnie jakichkolwiek tłumaczeń czegokolwiek, a prawdziwośc swoich danych osobowych poświadczałem własnym podpisem, złożonym w obecności jednego pełnoletniego, zdrowego na umyśle świadka posiadającego obywatelstwo australijskie.

Zwróć uwagę, że kiedy po trzech latach pobytu w Australii naturalizowałem się, władze tutejsze dawno już miały komplet informacji o mnie uzyskany przy okazji wydawania mi wizy imigracyjnej trzy lata wcześniej. Nikomu więc do głowy nie przyszło, by poytać mnie o polski akt urodzenia czy jego tłumaczenie, ani o jakiekolwiek świadectwa. Uprzejmie informuję, że naturalizowany obywatel australijski uzyskuje po naturalizacji swój paszport australijski nie na podstawie aktu urodzenia, tylko na podstawie certyfikatu naturalizacji (i naturalnie obecności w bazie danych osób naturalizowanych w Australii)

“Emigrant: nie cytuje starych przepisow tylko odnosze sie do tego co napisal Stary Wiarus.”

Nieprawdziwie jednak, a to z poodu braku obycia z realiami Nowego Świata.

Emigrant: nie cytuje starych przepisow tylko odnosze sie do tego co napisal Stary Wiarus.

Żadane jest mianowicie udowodnienie calej historii stanu cywilnego (śluby, rozwody, narodziny dzieci) wyłącznie polskim dokumentami, a kto nie ma, ten ma te dokumenty specjalnie w tym celu wyrabiać, co jest drogą przez mękę. Wiele osób przetem musi wyrobić PESEL. Polskie urzędy nie uznaja zgarnicznych rozowdów i żądają ich potwierdzenia przez polski sąd (zabawa na rok czasu i kilka-kilkanaście tysiecy PLN w kosztach adwokackich i opłatach sądowych). Historię stanu cywilnego trzeba dokumentować nawet jeśli współmałzonek i dzieci nie są w ogóle objęte podaniem o zrzeczenie obywatelstwa.

Po mozolnym i kosztownym zgromadzeniu załączników, z wnoszeniem na każdym kroku wręcz dantejskich opłat, podanie przed przekazaniem do Kancelarii Przeydenta jest opiniowane - tajnie - najpierw przez Konsulat, choćby nigdy tam przedtem wnioskodawcy na oczy nie widziano, a potem, też tajnie, w Polsce, przez Prezesa Urzędu Repatriacji i Cudzoziemcow, który to urząd też nigdy nic wspólnego nie miał z wnioskodawcą.

Potem wniosek jest przesylany do Kancelarii Prezydenta. kancelaria nie jest związana żadnym terminem administracyjnym, i przedłoży sprawę Prezydentowi RP kiedy sie jej spodoba. Prezydent też nie jest związany żadnym terminem ani kryteriami i decyduje sprawę według wlasnego uznania, kiedy uzna za stosowne. Trwa to od roku do dwóch lat. Prezydent może się zgodzić, nie zgodzić lub pozostawić sprawę bez rozpatrzenia.

Żaden urząd nie ma ustawowego obowiązku zawiadomienia petenta, że prezydent się nie zgodził albo odłożył wniosek ad acta. Decyzja prezydencka jest bezapelacyjna iniezaskarżalna do jakichkolwiek sądow,.

Nikomu to nie przerszkadza, że taki tryb osobistej decyzji suwerena bepośrednio narusza podpisaną przez Polskę w 1999 roku Konwencję Rady Europy o Obywatelstwie (European Treaty Series ETS 166). Jak prezydent się w końcu zgodzi, to Konuslat każe sobie słono zaplacić “za doręczenie decyzji prezydenta”.

A to załatwianie psim swędem, te porady jak wykrecić, że przecie oni się nie zorientują, że przecie Schengen, że przecie można przez Berlin, że wszystko się da zrobić byle wiedzieć jak, to laskawie proszę wsadzić sobie w buty. Niech niech Teska sobie te PRL-owskie tradycje krętactwa przechowuje sama wie gdzie. Ja natomiast nie mam ochoty na podchody z polskimi urzędami, Strażą Graniczną, policją, urzędami, meldunkami etc. Wyrosłem z harcerstwa. Obywatel polski bez polskiego paszportu lub polskiego dowodu osobistego, bez PESELu i bez meldunku może popaść w Polsce w solidne kłopoty przy dowolnie głupiej okazji - kontroli przez policję drogową, kłótni z kanarem w tramwaju, meldowania się w hotelu z nadgorliwą recepcjonistką etc.

Ja mam cztery tygdnie urlppu rocznie. Po urlopie muszę być z powrotem w pracy w najbliższy poniedzialek o dziewiątej rano, sharp, niezależnie od tego, co na to polskie przepisy i co się w Polsce pali albo wali. Pracodawcy nie będzie interesowało, że nie moglem wrócić w terminie, bo się szamotałem z kapralem Straży Granicznej, a kaprala nie będzie interesowało, że jak ja nie wrócę w terminie do Australii, to stracę pracę.

Nota bene, “wprowadzanie władzy w błąd w sprawie obywatelstwa”, czyli np. okazanie krawężnikowi w Polsce niepolskiego paszportu przez obywatela polskiego, to wykroczenie z art.65 Kodeksu Wykroczeń, karane grzywną 5000 PLN

Information for Dual Nationals:
Poland does not officially recognise dual nationality.

ZADNEGO PODWOJNEGO OBYWATELSTWA i to powinno wystarczyc aby zrozumiec “pulapke paszportowa”,pzdr.